Boef is braaf

Voor de jongste editie van Folia ging ik naar de Penitentiaire Inrichting in Lelystad. Daar loopt een project met gedetineerden die asielhonden trainen en de UvA doet onderzoek naar de effecten. Collega Sterre van der Hee schreef het artikel en ik maakte de foto’s, met extra moeilijkheidsgraad.

Deze diashow vereist JavaScript.

Dit schreef ik voor Folia over de cover

‘Is-ie niet schattig? En die hond is ook een scheetje.’ Je ziet op de cover van dit nummer van Folia een gedetineerde die een asielhond traint. Nou ja: knuffelt in dit geval. Ik werd als fotograaf op pad gestuurd voor een verhaal over hondentraining in de gevangenis van Lelystad, waarnaar de UvA onderzoek doet.

Dit onder strikte voorwaarden van het Ministerie van Veiligheid en Justitie: gedetineerden mochten niet herkenbaar of herleidbaar op de foto. Dat betekende in de praktijk dat ik maar heel weinig vrijheid had om mijn werk te doen. Gezichten, herkenbare tattoos; het mocht allemaal niet in beeld.

De gedetineerden zelf vonden het de grootste onzin. ‘Waar zijn ze bang voor? Ik heb toch alleen een fietsslotje losgeknipt. Maar dat zeggen ze allemaal hier.’ Of een ander: ‘Wat gebeurt er eigenlijk met die foto’s? Wat, komen ze in een magazine? Zet mijn gezicht erbij, want ik wil die fame! Ja tôôch!’

Maar stel je eens voor dat je slachtoffer bent van een misdrijf en je de dader ineens op de voorkant van een magazine ziet staan, vrolijk knuffelend met een hond. Dat wil Justitie graag voorkomen. En terecht, lijkt me. De mannen hebben immers allemaal iets op hun kerfstok en dat is vast niet alleen een fietsslotje losknippen.

Terwijl ik me dat bedenk, vraagt een van de gedetineerden of ik de foto’s via de gevangenis naar hen wil sturen. Dat vind ik geen probleem. Deze coverfoto hangt nu dus waarschijnlijk ook aan de muur in een cel in Lelystad.